Dejan Dragojević se ovih dana javlja iz Mekke, gdje boravi tokom Ramazana i, kako se vidi po objavama, obavlja umru. Njegovi snimci iz blizine Harema izazvali su veliki broj reakcija, a dio publike je – zbog atmosfere u regionu i naslova po društvenim mrežama – počeo da postavlja pitanje: “Da li se i u Mekki može osjetiti rat?”
Važno je naglasiti: nema potvrda da se u Mekki vodi rat niti da se u samom gradu dešavaju ratna djelovanja. Ono što se, međutim, može osjetiti jeste pojačana opreznost i mjere bezbjednosti zbog šire regionalne krize, kao i veliki pritisak na putovanja i logistiku, jer je Ramazan period ogromnih gužvi.
U protekla 24–48 sata pojavile su se ozbiljne vijesti o pogoršanju bezbjednosne situacije u regionu. Američka misija u Saudijskoj Arabiji objavila je bezbjednosna upozorenja i pozive na povećan oprez, uključujući i poruke tipa “ograničiti kretanje i pratiti uputstva” u većim gradovima. Takođe, više međunarodnih izvora piše o eskalaciji sukoba i širim upozorenjima putnicima za veći broj država Bliskog istoka.
S druge strane, saudijsko Ministarstvo unutrašnjih poslova je javno saopštilo da je bezbjednosna situacija u Kraljevini “umirujuća”, što je poruka kojom pokušavaju da smire strahove i spriječe paniku među građanima i posjetiocima.
Ono što putnici realno mogu primijetiti – i što se često miješa sa “ratnim stanjem” – jesu poremećaji u letovima i putnim rutama. Zbog regionalnih dešavanja dio putnika je ostajao zaglavljen na aerodromima, pa su saudijske vlasti organizovale dodatni smještaj za pogođene putnike, uključujući i hiljade hotelskih soba u Mekki.
Na terenu, u samom Haremu, dominira druga slika: ogromne ramazanske gužve, jaka organizacija kretanja, kontrolisani ulazi i stalna upozorenja da se prati uputstvo službi. Saudijska Arabija je i zvanično objavila dodatne smjernice za umru tokom Ramazana – upravo da bi se spriječili incidenti u masi i olakšalo kretanje hodočasnika.
Dejan u svojim objavama, prema dostupnim snimcima, najviše govori o doživljaju, vjeri i atmosferi u svetom gradu, dok se “priče o ratu” uglavnom pojavljuju kao reakcija publike na širi kontekst dešavanja u regionu.
